کـبـیــر فـقـیــری :

 

 

چه غم ترین روز، سکوت ترین روز، پُر تپش ترین رنجش بنام یک مراسم خوشی مذهبی در مقابل فرزندان آنهایی ظاهر میگردد که دامان رنج و غم عظیم را در آشیانه های فقرا و مظلومین بیچاره ی که خود را در خارج و داخل آشیانه تنها، ناتوان و بی کس احساس می کنند . . .؛

آیا تجلیل از چنین روز را میتواند یک انسان واقعی، همدرد و غم خوار زحمتکشان، در این حالات دشوار که دامان سراسر جهان را فرا کَرفته، از اعماق قلب و وجدان انسانی و انسان دوستی برای هموطنان ستمدیده، غمدیده و مصیبت زده ی خود تبریک عرض نماید؟ به کدام دلیل و به کدام اساس؟ آیا این افتخارات وجدانی میبخشد برای هر انسان که در فقر حالات هستی خویش قرار دارد؟ آیا ما میتوانیم برای خوشی و تجلیل از چنین مراسم مذهبی دل دوستان، عزیزان، هموطنان و حتی همان رفقای مذهبی خویش را شاد نماییم و خود را با لبخند آنها در یک دایرهء خوشی ببینیم؟ فردا ما میمیریم و برای امروز ساخته شدیم، دیروز خواب بود. آیا یک انسان واقعی میتواند در خواب زیست کند؟ آیا ما با تمام دشواری های تاریخی و حالات فقر عینی که جریان دارد میتوانیم خود را در دامان جهالت قرار دهیم؟ از این کرده شکست بزرگ چی بوده میتواند که ما میدانیم که فردا جاویدانه می کَردیم مانند اجداد و نیکان خویش، ولی ما در دایره ی حلقه ی عظیم جهالت بار قرار داشته باشیم. به چه شکل میتوان حالات و دشواری ها را تغییر داد، از راه همین افتخارات جهالت بار، یا از راهی که اساس درست دارد؟ هر روز که همان قدر جهالت و بی توجهی در مقابل مظلومان زیاد تر شود همان قدر ما باید قوی تر شویم. این یک درس است که ما از تاریخ و حالات عینی سرمایه داران مرتجع بین المللی گرفتیم و میگیریم. یک انسان اصیل سوسیالیت و طرفدار انسان های مظلوم در این حالات و دشواری های که در سراسر کره زمین وجود دارد باید قوی تر شود نه سست و گذشت در مقابل سرمایه داران که هر روز مردم مظلوم و بیچاره را در دریای خونین خویش قرار میدهند !

 این دامان طبیعت هدیه برای شما هموطنان و رفقای عزیز؛

آرزوی فقیر تان همین است که همیشه سبز و خرم باشید مانند هستی صحت !

۲۲ سپتامبر ۲۰۱۵

 

 

 

 

توجه:

کاپی و نقل مطالب از «اصالت» صرف با ذکر منبع و نام «اصالت» مجاز است

کلیه ی حقوق بر اساس قوانین کپی رایت محفوظ و متعلق به «اصالت» می باشد

Copyright©2006Esalat

 

www.esalat.org